Ég vil byrja á því að þakka fyrir ótrúlega góðar kveðjur og heillaóskir sem við Gísli höfum hlotið bæði á síðu þessari og annarsstaðar. Ég held að umræðurnar á síðunni hafi sjaldan (ef þá nokkurn tímann) verið svo líflegar eins og var í síðustu færslu.

Takk fyrir okkur.

Ég er enn í einskonar sæluvímu sem er í raun mjög fyndið, því að þetta var náttúrulega auðveldasti áfanginn. Nú er námið sjálft allt eftir og eru tilfinningar mínar blandaðar tilhlökkun og ótta.
Það þarf samt náttúrulega ekkert að óttast en svona er maður nú af Guði gerður.
Lífið heldur svo sannarlega áfram og ekki er hægt að velkjast um í "fornri" frægð endalaust...

Þar sem að ég þekki fremur marga sem finnast ervitt að lesa langdregnar færslur mínar hef ég feitletrað það mikilvægasta úr textanum og geta því hinir lötu komist af með að lesa bara "glósurnar".

Á föstudaginn n.k. munum við Gísli fara, ásamt kirkjukór Akureyrarkirkju, með rútu á Suðurland. Brunað verður fram hjá heimahögunum og haldið áfram út á Skaga (eins og heimamenn segja) - Akranes.
Tilefnið eru léttir tónleikar sem verða í safnaðarheimilinu Vinaminni í fyrrnefndum bæ.
Þar er ég svo lánsöm að fá að syngja hinn marg rómaða Kattardúett með Þóru Ingvarsdóttur (erum við orðnar nokkuð þekktar með þetta númer, eða svona í litlum hópi allavega).
Tónleikarnir hefjast kl 20.00 og eru í styttri kantinum eða um rúma klst.

Á laugardeginum kl. 16.00 mun kórinn aftur stíga á stokk en að þessu sinni verður það í Hallgrímskirkju sem er víst stolt Reykvíkinga.
Þar verður dagskráin öllu hátíðlegri og heilagri.

Veitist mér sá mikli heiður að syngja þar einsöng og með mér ætlar Björn Steinar Sólbergsson ,hæstvirtur organisti, að leika.

Við munum flytja saman eina aríu úr óratoríunni Elijah eftir meistara Mendelssohn.
Arían sem um er að ræða er mjög kristileg (í samræmi við tónleikana), en í henni ávítar söngvarinn í mikilli bræði hina ótrúuðu sem hafa yfirgefið Guð sinn Krist á ögurstundu.
Hún heitir Wo unto them who forsake Him!
Kannski að ég geti sett upptöku af atburðinum hér inn síðar.

Mér þætti ákaflega vænt um ef ég sæi einhver kunnugleg andlit á tónleikunum þeim.
Ég hef aldrei sungið einsöng á svo stórum tónleikum og aldrei nokkurn tímann í þessari hljómbæru kirkju
(bergmálið tekur 5 sek. að deyja út eftir að tóninum er slept!!!).

Sem sagt ef einhver á leið um Reykjavík næsta laugardag um kaffileytið væri mér mjög kært ef viðkomandi sæji sér fært að koma í Hallgrímskirkju og hlýða á tónleikana.

Ekki meira í bili.

Nema

kjósið nú með falli ríkisstjórnarinnar og helst x við V


ykkar
Margrét

Þá er komið að því...

Í morgun bárust okkur Gísla mjög örlagaríkir tölvupóstar (ef hægt er að segja svo):

Dear Margrét and Gísli!

We have a positiv admission notification that you now are admitted to Piteå Musikhögskola.

Regards

Kristina Nilsson

Utbildningsledare

Luleå tekniska universitet

 

Við sigruðum sem sagt heiminn!

 

Fyrir þá sem ekki átta sig á bréfinu sem var á erlendri tungu, þá erum við hjúin sum sé komin inn í háskólann þann sem við sóttum til Svíþjóðar fyrr í vetur.

 

Því var þannig farið að vegna mistaka fengum við fyrst bréf sem gaf til kynna að við kæmumst ekki inn en svo var það allt saman leiðrétt í morgun. Þegar ég hringdi svo út í skólann fékk ég þær upplýsingar að einn hafi verið tekin inn í sönginn (ég) og þrír í Gísla deild. Það sem meira var, er að ég kom víst hæðst umsækjanda út úr söngprufunum og Gísla vildu þeir fá inn í skólann um leið og þeir sáu verkin hans í janúnar.

 

Sem sagt gott.

 

Við þökkum bara öllum fyrir mikinn og góðann stuðning og allar fallegar kveðjur sem við höfum fengið til þessa.

 

Ykkar

Margrét og Gísli.

 

Ljóð eru svo góð, það er rétt.
Ég veit ekki hvað það er sem því veldur...
Kannski er það vegna þess að ljóð eru eins og fólk.

Til eru reglur, viðmið og gildi sem kenna hvernig góð ljóð eiga að vera.
Til eru menn og konur sem segja að sum ljóð séu betri en önnur.
Og þá teljast sum verri.
En þau eru samt öll góð, einhvernveginn.

Sum fylgja öllum reglum, bragarháttum, stuðlum og höfuðstöfum.
Önnur eru óhefðbundin.
Sum eru pólitísk.
Sum eru djúp.
Og enn önnur eru einföld en falleg.

Ljóð eru eins og fólk.
Öll svo góð.
Öll einstök.
Svo mismunandi eins og þau eru mörg.
Það sætta sig allir við það.

En hvers vegna sætta sig ekki allir við fjölbreytileika mannsins?

Eru ljóð ekki eins og fólk?

Þar sem viðbrögðin eru engin af heimsspekilegri færslu minni sem á undan kom hef ég ákveðið að gleðja hjartað með myndum. Ykkur að segja (inn á tengilinn í gegnum auga myndavélarinnar) eru komnar nýjar myndir.

Vesssskú

Tjáið ykkur nú, þetta er nú meira "komment-leysið" hjá ykkur...

Margir hugsa sem svo:
,,þrátt fyrir að ég geri mitt besta í hverju því sem ég tek mér fyrir hendur mun alltaf einhver finnast lítið til þess koma og fer þá fólk að tala sín á milli um það.
Þá er allt eins gott að sleppa því bara til þess að koma í veg fyrir slæmt umtal."

Staðreyndin er sú að hvað sem við gerum er alltaf einhver sem mun túlka gjörðir okkar á annan veg heldur en við ætluðum okkur. Ekki láta slíkar raddir hræða ykkur frá því að framkvæma góðverk, rétta hinn vangann og sýna góðmennsku og örlæti í hinu daglega lífi. Það er fyrir okkur sjálf að dæma og takast á við en ekki fyrir þann grunnhyggna sem við hliðina á okkur situr.

Í hugleiðingum mínum fann ég þessa fallegu predikun móður Teresu sem hefur verið þýdd á íslensku og lýsir hún betur hugsunum þessum heldur en öll mín orð sem á undan hafa komið.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Fólk er oft sjálfselskt, óskiljanlegt, ótryggt

-fyrirgefðu því samt.

Ef þú ert örlátur muntu ef til vill verða ásakaður

um sjálfselsku

-vertu samt örlátur.

Ef þér vegnar vel muntu eignast falska vini og

sanna óvini, leitastu samt við að vegna vel.

Ef þú ert heiðarlegur og hreinskiptinn þá mun

fólk ef til vill notfæra sér þig

-vertu samt heiðarlegur og hreinskiptinn.

Það sem þú hefur eytt árum í að byggja upp

mun einhver ef til vill eyðileggja á einni nóttu

-byggðu samt.

Í gær gekk hin árlega kirkju listavika í garð hér á Akureyri. (Jahh samt eiginlega á föstudag)
Þetta er ein af uppáhalds vikunum mínum í árinu. Heil vika þar sem maður getur nánast verið allan sólarhringinn í kirkjunni að hlusta á frábæra tónlist, sitja fjölbreyttar messur og fara á áhugverðar sýningar og svo er náttúrulega alltaf mikið fjör...

Í gærmorgun var ég árla komin í kirkjuna því mikið var í vændum; lokahóf og setningarhátíð vikunnar. Þar vorum við, ég, Abba, Alma og Sr. Sólveig Halla, ásamt mörgu öðru góðu fólki, að ljúka frábæru vetrarstarfi barnanna og var mikið um dýrðir. Halla var með stórskemmtilega leikpredikun ásamt fjölda gesta, var hljómsveit í messunni og barnakórinn söng ásamt félögum úr barna- og unglingastarfinu. Svo vorum við Abba náttúrulega á okkar stað með forsöng og klapp á réttum slögum. hehe.
Trúðurinn Tobba kom í heimsókn og kenndu krakkarnir og Halla henni allt um Jesú og vináttuna við hann. (Svo ótrúlega krúttlegt)

Eftir messuna var svo húllumhæ í safnaðarheimilinu, grill frá Bautanum, hoppukastali upprennandi tónlistarmenn að spila (ekki ég samt, hehe) og svo listaverk barnanna frá vetrarstarfinu. Þetta var virkilega frábært.  Tók ekki svo verra við á eftir en þá héldum við kirkjustöllur (ég og Abba) inn í minjasafnskirkju og sátum þar aðra messu en þó var hún allt öðruvísi en sú sem við höfðum fyrr um morguninn setið og talsvert annað á nálinni heldur en tíðkast í messuhaldi nú til dags.

Var þar sett á stokk miðaldamessa, jahh eða öllu heldur 19. aldar messa, getur það varla talist miðaldir. Þetta var stórskemmtilegt presturinn, organistinn og kórinn allur voru í viðeigandi búningum, var helgimálið allt frá sama tíðaranda og lesið upp úr gamalla predikun sem einhverntímann hafði verið flutt í gömlu Ak.kirkju á svipuðum tíma. Neftópaksbaukurinn gekk vitaskuld um kirkjuna og allir þurftu sig að hneigja og beygja í hvert sinn sem nafn Jesú Krists var nefnt. Var þetta spaugilegt á köflum mjög en samt sem áður mjög notalegt og tónlistinn stórkostleg. Var þó haft á orði manna á milli að kórinn hafði þótt helst til of góður miðað við það sem sögur segja af íslenskum smákórum á þessum tíma. Á eftir var svo öllum fagnandi tekið með vöfflukaffi og þá var sko rabbað. Svona á að gera sér daga mun.

Um kvöldið buðum við Brekkufólk Arnbjörgu í heimsókn til okkar enda var slegið til veislu og grill fengið að láni frá tengdó og sett út borð og stólar. Gæddum við okkur á marineruðum kjúkling að asískum sið og var svo vitaskuld grillaðir bananar með súkkulaði og ís í eftirrétt.

Það er greinilega komið sumar...

Þið getið séð dagskrá kirkju listavikunnar hér.

Hvet ég alla sem eru hér norðanlands að láta eftir sér að sækja einhvern þeirra fjölmörgu atburða sem eru í boði alla vikuna og njóta veðurblíðunnar um leið. Ef þið eigið leið um þá er alltaf heitt á könnunni hjá mér.

Ykkar

Margrét

Eru þeir ekki yndislegir?

Að finna gamlan vin, eða manneskju sem á sérstakan stað í hjarta manns, á ný?

Mér finnast slíkir endurfundir dásamlegir.

Farið nú út í góða veðrið og hugsið um einhverja manneskju sem hefur verið tínd úr huga ykkar um einhvern tíma en aldrei horfið úr minningu hjartans.

Hafið kjark til þess að leita að þessum sérstöku manneskjum og eigið svo dásamlegan endurfund.

Það hef ég gert í dag.

Kveð
           -með sól í hjarta

    Bölvaðir séu flýti hnappar þeir, sem finnast á sumum músum, sem gera manni kleyft að komast auðveldlega fram og til baka á netinu!
    Ekki fyrir svo löngu var ég búin með bróður partinn af einni bestu færslu sem ég hef gert, það get ég allavega sagt núna, enginn annar getur lagt mat á það. Í fingra æði því sem fylgir að pikka ákaft á lyklaborðið var mér litið á tölvumúsina mína og fékk ég allt í einu gífurlega löngun til þess að leggja hönd mína á hana og hvað gerist, kippist ekki þumalfingur hægri handar svo skemmtilega til að hann þrýstir á áðurnefndan flýtihnapp og færslan heyrir sögunni til.

Vei mér!

Ég hef ákveðið í minningu þessarar færslu sem aldrei fékk að líta dagsins ljós að sleppa því alveg að reyna að endurskrifa hana.

Leita ég nú á ný mið...

Vikan sem er nú nánast að enda komin var afar litrík og skemmtileg.

Ég kom heim að sunnan á laugardaginn sl. eftir að hafa setið vaktina yfir börnum systu í nokkra daga. Alveg frábært að fá tækifæri til þess að kynnast þessum góðu krökkum sem hún á, takk fyrir mig.

Á sunnudag vorum við Gísli svo búin að lofa okkur í messusöng á Akureyri og var þá eins gott að vera hress og kátur kl. 10.30 eða þegar við komum í kirkjuna til að hitta prestinn og æfa sálmana.
    Þetta var virkilega notaleg stund. Messan var mjög einlæg og falleg, haldin í kapellunni og að þessu sinni var enginn organisti.
    Stundum eru haldnar slíkar messur hér á Ak. og mér finnst það alveg frábært því þá reynir virklega á söfnuðinn við söng og oftar en ekki finnst mér fólk vera þá óhræddara við að syngja, enda eru líka mjög oft sálmar við slíkar messur sem allir kunna og sumir jafnvel í röddum

    Mánudagurinn hlýtur að hafa verið nokkuð notalegur, allavega ekkert leiðinlegt eða slæmt gerst (nema þetta með bloggfærsluna) því ég man ekkert eftir honum.

    Hinsvegar á þriðjudag kom hún Abba vinkona til mín á 10. tímanum og fórum við í göngutúr í fallega veðrinu og ég með fínu myndavélina. Leið okkar lá í gegnum miðbæinn upp kirkjutröppurnar og að Sigurhæðum þar sem ég skipaði Öbbu að stilla sér upp og brosa svo hægt væri að festa andartakið á filmu (jahh eða á minniskubb).
    Við fikruðum okkur svo upp brekkuna og að kirkjunni þar sem við grettum okkur inn um glugga á safnaðarheimilinu í von um að við sæjum eitthvað að samstarfsmönnum og konum okkar og gætum komið þeim á óvart.
    Ekki vorum við heppnari en svo að eitthvað aðkomufólk var þá fyrir innann gluggann og hafa þeir sömu sjálfsagt haldið að þar fyrir utan væru saman komin bæði ingjaldsfífl bæjarins...
    Við létum það þó ekkert á okkur fá og héldum rakleiðis inn í kirkjuna til þess að hafa upp á Sr. Sólveigu Höllu og ætluðum við aldeilis að hafa það glatt með henni.
    Hún reyndist vera í fríi konan svo við tókum bara upp á því að fara í gegnum alla sálmabók barnanna, sem er sú bók sem við Abba brúkum mest í vinnunni (við erum sum sé leiðtogar í barna- og unglingastarfi Ak. kirkju). Með góðum hléum, kaffipáskum og hádegismat í boði kirkjunnar vorum við þarna að æfa okkur í nánast sex klukkustundir og hafði m.a. Eyþór organisti orð á því að við hlytum að vera fluttar inn, svo mikið létum við fara fyrir okkur í söng og samspili.
    Fyrir vikið höfum við nú lært allt það sem þessi ágæta bók hefur að geyma og búnar að semja nýtt söngprógramm fyrir þær stundir sem eftir eru af þessum vetri í starfinu. Verst að árið er að verða búið...
    Um kvöldið fékk ég svo langþráð símtal frá Valdísi minni sem er nú loksins komin heim frá Indlandi. Eftir (sem virtist) hryllilega langa bið kom hún og sótti mig á dökka fáknum sínum og fórum við í mjög rómantískan bíltúr í frekar margar klukkustundir. En hver mínúta var þess virði.
Takk fyrir frábært kvöld Valdís :*

Gleðilega páska öll sömul og njótið nú þess að vera til hvort sem þið haldið hátíð vegna upprisu frelsarans eða lögveittu fríi mannkynsins ár hvert þennan dag.

Góðar stundir


p.s. er nú komið í ljós að tónleikar mínir í sumar munu að minnsta kosti verða tveir og hugsanalega fleiri. Jibbí!

Kæru félagar
(er greinilega í háfleygnu skapi)

Nú þarf ég einu sinni sem oftar að leita á ykkar fund...
Bið ég ykkur vinsamlegast að stinga upp á þema fyrir tónleikana mína sem skulu vera í júní.

Það sem er þegar ákveðið er: að þeir skulu vera í Ak. kirkju og þemað muni stýra lagavali mínu að mestu leiti. Ætla ég þó að syngja tónlist af ýmsum toga; klassík, djass,barokk, ljóðasöng, dægurlög, þjóðvísur, rómantík og jafnvel söngleikja tónlist. Svo að fólk  hafi eitthvað við sitt hæfi því veit ég að flestir þeir sem þennan viðburð munu sækja, munu gera það sem greiða við mig þrátt fyrir að þeir sömu hafi engann sérstakan áhuga á klassískum söng.

Það sem þarf til þess að koma þessu undir einn hatt (svo ekki undarlegt verði) er að hafa eitthvað einkennis þema. Því leita ég á ykkar náðir og bið um uppástungur.
Dæmi um slíkt getur verið:

Ást
Sorg
Hatur
Skopleg tónlist

eða bara eitthvað þið skyljið

vinsamlegast aðstoðið mig við þetta, þar sem ég ætla nú að halda þessa tónleika og langar að vel takist.

Kærar þakkir og látið ekki sitja á þema-hugmyndum